Babi Pangang met nasi

Het komt niet vaak voor, maar heel af en toe heb ik zin in Chinees, zo ongeveer één keer per jaar. Of eigenlijk Chinees-Indisch zoals je dat kent van de Chin. Ind. Rest. hier in Nederland. Het nadeel van “Chinees halen” is dat bestellen vrij duur is en je hebt altijd heel veel over. Daarnaast ben ik van huis uit ook niet gewend om Chinees te halen, dit deden we gewoon nooit. Alle reden dus om zelf eens een poging te wagen! Mijn vriend en ik vonden het heel erg lekker. Het is misschien niet hetzelfde als van een Chinees restaurant, maar de smaak is er niet minder om!

Lees verder

Pasta met ricotta en citroen

Deze heerlijke pasta met ricotta at ik voor het eerst in Italië waar mijn tante hem voor me klaarmaakte. Mijn oom en tante hebben jaren in Italië gewoond. Voor mijn ouders natuurlijk een ideaal vakantieadresje. Tijdens deze vakanties in Italië ruilden we onze volkoren boterhammen met hagelslag tijdens de lunch in voor pasta. Op een dag was dat dus deze pasta. Als klein meisje vond ik dit helemaal niet lekker, maar gelukkig is mijn smaak een stuk verbeterd en vind ik deze pasta tegenwoordig wel heel erg lekker! Het is een ideale pasta om mee te lunchen of om licht mee te dineren. Als je hem als diner eet, zou ik er wel wat gegrilde groenten of een salade naast serveren.

Lees verder

Tapasfeestje

In de zomer vind ik tapas echt heerlijk, ook als het zo regenachtig weer is als afgelopen week. Al die kleine gerechtjes op tafel zijn zo gezellig en het smaakt zo heerlijk zomers. Maar tapas is best veel werk en doordat je zoveel gerechtjes maakt ook vaak voor veel personen. Toch wilde ik graag tapas maken, voor het ultieme vakantie- en zomergevoel . Vandaag vliegen we namelijk naar Slovenië om daar onder andere uit eten te gaan bij Hisa Franko (daarover na onze vakantie meer!). Maar eerst vierden we de vakantie van mijn vriend en dat deden we dus met wat zelfgemaakte tapas. Natuurlijk kun je deze tapas voor 4 ook gebruiken als voorgerecht voor een diner voor een grote groep. Of als borrelhapjes op een verjaardag.

Lees verder

Gevulde Auberginerolletjes

Dit is, net als de bietencarpaccio, een heerlijk receptje waar Frederique mee op de proppen kwam. Overigens is het nog wel een grappig verhaal hoe Frederique en ik elkaar hebben leren kennen. We studeren allebei in Wageningen en doen dezelfde master. Pas in de allerlaatste periode van het eerste jaar hadden we een vak samen en zaten we in dezelfde projectgroep. Om elkaar te leren kennen moesten we elkaar interviewen en toevallig interviewden wij elkaar. Tijdens het interview kwamen we er achter dat we allebei uit Weert komen (vooruit, ik kom uit Nederweert.. details). In Weert zijn we elkaar nooit tegen het lijf gelopen, maar in Wageningen gelukkig dus wel! Want als je allebei voeding & gezondheid studeert en gek bent op gezond en lekker eten, dan kan het niet anders dat je samen gaat koken. En daar kwamen dus o.a. deze heerlijke gevulde auberginerolletjes uit!

Lees verder

Appel-Bieten carpaccio

Als je me vorig jaar had verteld dat ik een recept voor appel-bieten carpaccio op m’n blog zou zetten had ik je keihard uitgelachen. Bieten vond ik maar vies en aards smaken en ik snapte niet wat mensen hier nou zo lekker aan vonden. Tot ik ontdekte dat je deze duivelse groenten moet combineren met bijvoorbeeld appel of geitenkaas. Dan valt het eigenlijk best wel mee. Sterker nog, dan vind ik het lekker. Toen ik ’s avonds vol trots deze carpaccio aan vriendlief voorschotelde was hij dan ook wel even verbaasd. “Sinds wanneer maak jij vrijwillig bietjes klaar?”. Nu moet ik niet met alle eer gaan strijken voor deze carpaccio, vriendinnetje Frederique stelde namelijk voor om iets met bietjes te koken en daar kwam dit recept uit!

Lees verder

Gazpacho

Je moet er van houden, deze koude Spaanse tomatensoep. Ik vind ‘m heerlijk in de zomer. Want ik hou onwijs van soep, maar dat is zo warm in de zomer. Dan is deze koude tomatensoep de perfecte oplossing, want je eet toch soep en het is niet zo warm. Het was een tijdje experimenteren voor het goede recept voor deze gazpacho. Mijn vriend en ik gebruikten in al ons enthousiasme altijd veel te veel ui, waardoor de soep veel te scherp werd. De verhoudingen die we nu hebben zijn wat ons betreft perfect.

Lees verder

Pizza Carpaccio

Nu de Griekse maand voorbij is en ik weer zonder thema kan koken, val ik toch weer snel in m’n oude vertrouwde gewoonte… de Italiaanse keuken. Met het warme weer van afgelopen weekend was de keus voor pizza natuurlijk ook snel gemaakt. Of deze pizza echt zo Italiaans is weet ik eigenlijk niet. De Italianen zijn nogal kieskeurig als het op pizza aankomt en veel ingrediënten zijn echt not done op een pizza. Maar daar trek ik me lekker niks van aan. Of deze pizza carpaccio nou mag of niet, hij is gewoon heel erg lekker en daar gaat het uiteindelijk toch om!

Lees verder

Dolmas: gevulde paprika

Het laatste gerecht in deze Griekse maand zijn dolmas! Toen mijn vriend voorstelde om dolmas te maken voor de Griekse maand was ik niet meteen enthousiast. Ik kende dolmas alleen als gevulde wijnbladeren. Aangezien niemand in mijn omgeving die lekker vind stond ik niet te springen om dolmas uit te proberen, maar wat ben ik blij dat ik het toch gedaan heb! Dolmas zijn namelijk gevulde groenten en je kunt dus elke groente nemen die je lekker vind. Ik maakte gevulde paprika’s met rijst en gehakt en voor erbij een fris yoghurt-knoflook sausje.

Lees verder

Babagahummus: Babaganoush x Hummus

Deze dip is een kruising tussen babaganoush en hummus. Babaganoush is een auberginesalade die oorspronkelijk uit het Ottomaanse rijk komt, waar Griekenland dus ook bij hoorde! Origineel worden de aubergines boven houtskool geroosterd, maar gelukkig werkt de oven ook prima. Omdat hummus tegenwoordig immens populair is, geef ik vandaag een recept voor het combineren van hummus en babaganoush, om aan hummus toch een Grieks tintje te geven.

Lees verder

Simpele Spanakopita met spinazie en feta

Spanako-wattes…. Ja, ik had voor ons Grieks thema ook nog nooit van deze hapjes gehoord. En ik vergeet nog steeds iedere keer hoe ze heten, dus Sarah en ik noemen ze liefkozend hakunamatata’s. Maar spanakopita dus, een Griekse taart van filodeeg gevuld met o.a. spinazie. Oorspronkelijk is het een grote taart, die later in stukken wordt gesneden. Ik vond het wel makkelijk om meteen kleine driehoekjes te maken, dat eet gewoon een stuk makkelijker. Je kunt kiezen voor allerlei groene bladgroenten als vulling, maar ik koos voor spinazie en feta.

Lees verder